Nieuw bestuurslid Nick Mutsaers: Besturen om te delen en te leren

Hoe vaak krijg je vóór je dertigste de kans op een bestuursfunctie? Dat beseft Nick Mutsaers binnen no time op het moment dat hij de vraag krijgt als aspirant-bestuurslid toe te treden tot het Robeco Pensioenfonds. De vraag stellen is hem beantwoorden. Zo’n kans krijg je maar één keer. Dus wordt het volmondig ‘ja’.

De 28-jarige Nick groeit op in Tilburg. Na de middelbare school vertrekt hij naar Rotterdam, waar hij econometrie studeert aan de Erasmus Universiteit. Hier rondt hij zijn bachelor en zijn master af. Zijn afstudeerstage brengt Robeco op zijn pad. Door de goede ervaringen aan beide kanten blijft hij ‘plakken’: inmiddels werkt hij vijf jaar bij onze organisatie.

Een uitdagende investering

De uitnodiging voor de bestuursfunctie komt als een donderslag bij heldere hemel. Een collega die haar bestuursfunctie binnenkort neerlegt, benadert Nick persoonlijk. “Dat voelde als een speciaal gebaar van vertrouwen. Daar komt bij dat dit een unieke kans is. Hoe vaak komt het nou voor dat je vóór je dertigste zoiets kunt meemaken? Ik wil leren hoe een bestuur werkt, welke dynamiek er speelt en met welke vraagstukken het bestuur zich bezighoudt.” Hij ziet de stap als een waardevaste investering in zichzelf: “Bij Robeco kun je naast je werk een studie volgen, een master doen of een certificaat halen. Dit vind ik interessanter. Er gaat veel vrije tijd in zitten naast mijn werk, maar dat is het naar mijn idee dubbel en dwars waard.”

Nauwlettende ballotage

Voordat Nick officieel benoemd kan worden, moet hij een serie pittige eisen afvinken. Als aspirant-bestuurslid volgt hij een uitgebreid opleidingstraject via de Stichting Pensioenopleidingen (SPO), verbonden aan Nyenrode. Onderwerpen als cybersecurity, duurzaamheid, governance en pensioenwetgeving komen uitgebreid aan bod. Nick krijgt vrijstellingen voor onderdelen waarvan zijn deskundigheid al is bewezen. “Op basis van je kennis wordt een leerplan opgesteld. Daarna gaat je dossier naar DNB. Mogelijk volgt er nog een gesprek, waarna goedkeuring kan volgen. Tot die tijd ben ik aspirant.”

Die collega bij het koffieapparaat

Zijn rol binnen het bestuur sluit aan op zijn dagelijkse werkzaamheden. Nick versterkt de beleggingscommissie en brengt zijn financiële expertise in. Voorlopig ziet hij zichzelf vooral als leerling: “Mijn persoonlijke doel is nu vooral zoveel mogelijk absorberen. Ervaren hoe het werkt, de dynamiek begrijpen en leren van de mensen om me heen.”

Zijn ogen glinsteren bij het idee dat het Robeco Pensioenfonds direct verbonden is aan de organisatie waar hij zelf werkt. “Dat vind ik echt heel leuk. Dat je bij het koffieapparaat staat met een collega en het ook voor die collega doet.” Dat menselijke, collegiale aspect wakkert zijn enthousiasme aan. Alsof het allemaal niet op kan, komt zijn bestuursperiode ook nog eens op een spannend moment. De overgang naar het nieuwe pensioenstelsel zorgt voor extra dynamiek: “Inhoudelijk des te uitdagender en maatschappelijk des te relevanter.”

De onwetendheid voorbij

Tot een paar jaar geleden was Nick nauwelijks met zijn eigen pensioen bezig. Natuurlijk wist hij dat er premie werd ingelegd, maar het boeide hem niet echt. “Voordat ik gevraagd werd voor het bestuur, keek ik niet zo vaak naar mijn pensioenportaal. Ik vond de stip aan de horizon nog zover weg liggen, met daardoor zoveel onzekerheid in de voorspellingen, dat ik me soms afvroeg of het de moeite waard was om daar veel tijd aan te besteden.” Hij ziet dit ook terug bij veel van zijn leeftijdsgenoten.

De jeugd en de toekomst

Naar zijn idee neemt de belangstelling voor geldzaken onder jongeren wel toe. Vooral beleggen is populairder geworden. ETF’s, indexfondsen en beleggingsapps maken financiële onderwerpen toegankelijker. Tegelijkertijd ziet hij de aantrekkingskracht van crypto. Hier gaan jongeren meer voor de snelle winst dan voor vermogensopbouw op de lange termijn. Nick kaart een interessante gedachte aan: “Veel jonge mensen richten zich vooral op nú. Mijn generatie heeft relatief weinig grote economische tegenvallers meegemaakt. Daardoor voelt ze de urgentie niet om tientallen jaren vooruit te kijken. Misschien hebben we ook gewoon een beetje geluk gehad. Als je zelf een crisis hebt meegemaakt en de gevolgen hebt gevoeld, denk je misschien eerder na over je financiële zekerheden in de toekomst.”

Op reis naar kennis en ervaringen

Ziet hij een levenslange carrière in de pensioenwereld voor zich? “Weet ik nog niet. Het werk dat ik nu doe bevalt me heel goed. Mijn dagelijkse werkzaamheden zijn technisch inhoudelijk niet echt nauw gerelateerd aan pensioenen. Het bestuurlijke vind ik wel heel interessant. Stel: ik ben straks 40, 50 jaar en ik neem zitting in een aantal besturen. Ja, dat kan ik wel voor me zien.”
Voor nu overheerst vooral het enthousiasme. Over een unieke kans. Over bestuurskunde waarin financiën en maatschappelijke verantwoordelijkheid samen optrekken. Over de mogelijkheid om al vóór zijn dertigste bestuurlijke ervaring op te doen. “Ik heb geen idee waar me dit uiteindelijk gaat brengen. Maar ik ben razend benieuwd naar alles wat me dit onderweg gaat leren.”